Avogado de alcoholemia en Vigo e Pontevedra

Cando a alcoholemia pode ser delito

O artigo 379.2 do Código penal recolle dous supostos: conducir un vehículo de motor ou ciclomotor baixo a influencia do alcohol, e facelo cunha taxa superior a 0,60 mg/l en aire expirado ou a 1,2 g/l en sangue. Neste segundo suposto non é necesario acreditar ademais signos de influencia, pero si probar a condución e a taxa coas garantías esixibles.

Unha taxa inferior a eses limiares non descarta o delito se se acredita que o alcohol influíu na condución. Á inversa, unha lectura illada do aparello non determina por si soa a pena. Deben revisarse as medicións, a marxe de erro aplicable, as circunstancias e a proba dispoñible.

Que revisamos do control e do atestado

Estudamos os resultados das probas, as súas horas, a identificación e verificación do etilómetro, as marxes metrolóxicas aplicables e a documentación policial. Tamén importan a condución observada, os signos descritos, as testemuñas e, se houbo accidente, os danos e a reconstrución do ocorrido.

A normativa regula a segunda proba de aire expirado, un intervalo mínimo de dez minutos e a posibilidade de solicitar unha proba de contraste nos termos previstos. Unha irregularidade debe analizarse pola súa relevancia concreta: non toda incidencia anula o procedemento nin calquera resta matemática elimina a responsabilidade.

Negativa ás probas e vía administrativa

A negativa do condutor, tras o requirimento dun axente, ás probas legalmente establecidas pode constituír o delito autónomo do artigo 383. Deben valorarse o requirimento, as circunstancias da negativa e as probas. Unha imposibilidade médica real necesita acreditación e tratamento conforme ás regras aplicables; non se confunde sen máis con negarse.

Non todo positivo é un delito. Cando os feitos quedan na vía administrativa, poden existir multa e perda de puntos nos supostos previstos, sen xerar por iso antecedentes penais. Os límites administrativos e os requisitos penais son diferentes. Se aparecen indicios de delito, dáselle prioridade ao procedemento penal; non procede duplicar a sanción polos mesmos feitos e fundamento.

Penas e privación do dereito a conducir

Para o artigo 379, o marco legal prevé alternativamente prisión de tres a seis meses, multa de seis a doce meses ou traballos en beneficio da comunidade de trinta e un a noventa días. Engádese, en todo caso, privación do dereito a conducir vehículos de motor e ciclomotores por máis dun ano e ata catro anos. Os traballos requiren consentimento e a cota da multa fíxase atendendo á situación económica.

O artigo 383 prevé prisión de seis meses a un ano e privación do dereito a conducir por máis dun ano e ata catro anos. A pena concreta depende da cualificación, das circunstancias e das regras legais de individualización ou redución que procedan. Se hai lesións, falecementos ou outros feitos, deben examinarse os delitos e as regras de concorrencia aplicables.

Necesitar o vehículo para traballar é un dato relevante para estudar as consecuencias, pero non elimina a prohibición de conducir. É esencial comprobar cando comeza e remata o cumprimento e se existe unha medida cautelar. Conducir durante unha privación xudicial pode constituír outro delito.

Xuízo rápido, conformidade e antecedentes

Moitos asuntos de alcoholemia poden tramitarse como xuízo rápido se concorren os requisitos do artigo 795 da Lei de axuizamento criminal. Non é unha consecuencia inevitable de todo control: unha investigación máis complexa pode requirir outra tramitación.

A conformidade pode permitir a redución dun terzo do artigo 801 cando se cumpren as súas condicións. Antes de aceptala hai que valorar a proba, a pena solicitada, a responsabilidade civil e as consecuencias prácticas. É unha sentenza condenatoria e pode xerar antecedentes penais. A suspensión dunha pena de prisión e a cancelación posterior de antecedentes teñen requisitos propios; non se garanten por conformarse.

Volver conducir despois da condena

Cunha privación do dereito a conducir igual ou inferior a dous anos, para volver conducir debe terse cumprido a pena e superado o curso de sensibilización e reeducación viaria esixido. Se a pena é superior a dous anos, o artigo 47 do Código penal implica a perda de vixencia do permiso: haberá que obter un novo mediante o procedemento correspondente, con curso e proba.

A DXT distingue ambos os supostos. Non debe confundirse o final do prazo da pena con ter resoltos todos os requisitos para conducir. Se o permiso é estranxeiro ou existe ademais perda de puntos ou outra restrición, revisamos a súa situación específica antes de dar por posible a recuperación.

Asistencia en Vigo, Pontevedra e municipios próximos

Revisamos a citación, o atestado accesible e os documentos que poida achegar, preparamos a declaración e explicamos as opcións con antelación. A primeira revisión pode coordinarse por vía dixital ou videochamada cando resulte axeitada, seguida da asistencia presencial necesaria.

• Envíe a citación completa e as datas das actuacións.
• Conserve os documentos do control, os resultados e calquera informe médico relevante.
• Indique se necesita conducir para traballar e se existen antecedentes, outras condenas ou restricións do permiso.